łóżko

I po świętach...

Gdybym miała wybrać miesiąc, którego nie lubię w Anglii, to chyba bedzie to kwiecień. Jak żyję tu tyle czasu, to nie widziałam tak dużej ilości deszczu i wiatru każdego dnia. Jest tak nieprzyjemnie, że mimo iż po południu i wieczorem nadal jasno za oknem, nie chce mi się ruszać z domu.

W niedzielę z powodu nudy wybraliśmy sie do Ikei. ;)

Naprawdę doceniam Kamila za nie marudzenie na zakupach a wręcz branie w nich czynnego udziału. :) Pojechaliśmy do Norwich, gdzie jest punkt w którym możesz tylko coś zamówić i odebrać, albo przyjadą z tym domu. Pierwsze pytanie padło oczywiście na temat naszego wymarzonego łóżka, ale jak się okazało czekaliśmy na darmo: nie ma i nie będzie. Kaszana największa z wszystkich kaszan, bo na marne tyle czekaliśmy a poza tym wcześniej nie było dostępne w Polsce a teraz jest.. Tylko to trochę za daleko. No nic, wybraliśmy inne. Takie o:

Nie wiem, czy to ciśnienie, czy taka aura, ale jak wracam z pracy do domu, to czuję się jak śnięta ryba. Nawet kawa mi nie pomaga. Bieganie trochę pomaga, bo po całym dniu zmęczona i niewyspana ruszam dupkę z kanapy i udowadniam sobie, że można. Bo można

Tylko poranki takie piękne..

i owsianki i kawa w najlepszym towarzystwie

Nie, wcale nie jest u nas tak bajkowo. :) Ostatnio znowu pod górkę, ale najważniejsze, że do przodu. A w piątek przyjeżdża kto!?!??!?! Mama z Beatą. Trzy super intensywne dni i super dużo zdjęć będzie. :) Buziaki i dobrej reszty tygodnia! :)

Pozdrowienia z mięsnego