jestem

Tak tylko trochę, ale jestem. Ostatnio powiedziałam do Kamila, że mam dosyć kłopotów, na co On rzekł, że dopiero się zaczynają. Prawda. Ciężkim krokiem przebrnęliśmy przez pogrzeb Kamila Taty i myśląc, że wystarczy cierpień na jeden rok, stajemy przed kolejnymi wyzwaniami i trudnymi decyzjami. Życie. Tylko trochę za wcześnie nas doświadcza.. ale chyba nie ma co szukać sprawiedliwości. Zachowując optymizm przypominam, że na świecie jest równowaga i mieliśmy okazję być na chrzcinach tego oto cudeńka.

A ja otrzymałam zaszczyt, jakim jest bycie matką chrzestną małego Kajtka.

i mam już parkę :)

(tak, to ta mała koza Em, córka mojego Brata, co dopiero wyskoczyła z brzucha, jest już taka duża!)

Sezon świąteczny uważam za otwarty!

i w końcu, tak w tym roku się uda :), zaczęliśmy kupować prezenty. Żeby nie było jak zawsze, na ostatnią chwilę.

Samochód na trzech kołach!? Proszę bardzo

dorzucę jeszcze uciekającą pannę młodą ;)

słoneczne zdjęcie, ze słonecznej Anglii

i w końcu

jesień! tęskniłam

buziaki =*