Cleared for takeoff.. : boje się jeździć samochodem

Oczywiście nie na co dzień, tylko wtedy kiedy jest wcześnie rano albo wieczorem.. czyli ciemno. I nie w mieście, tylko w lesie. :D Kiedy robiłam prawo jazdy uważałam, że jestem urodzonym kierowcą, niestrudzonym, odważnym i najlepszym z najlepszych. :D Oczywiście nadal tak uważam ;)))) tylko jeszcze mi trzeba trochę praktyki, jednak w obliczu tego, co tu przeżywam, stałam się chyba bardziej bojąca. Wyobraźcie sobie sytuację, która wydarzyła się dziś o 4 rano. W zasadzie była to 3:40, kiedy to odwiozłam Kamila do pracy, bo potrzebowałam samochodu w ciągu dnia. Wyjeżdżam z Thetford i kieruję się do Brandon.. 5 mil ciemnego lasu. Ciemno jak w dupie, bo inaczej nie da się tego określić. Włączam długie światła, bo o tej porze wszyscy śpią zazwyczaj i nie jeżdżą ;) i na poboczu zarówno prawym jak i lewym widzę co jakiś czas świecące się w ciemnościach pary oczu jeleni, łosi, mundżaków, łotewer, czuję, że zaraz zemrę ze strachu albo narobię w majtki. :D Sytuacja ma się jeszcze gorzej, kiedy zostawiam już Kamila i wracam tym samym lasem sama. :D Wynajduję na mojej playliście najweselszy kawałek jaki mam i spanikowana wracam do domu. :D Co za emocje. :) Ostatnio jeżdżę też sama autem do pracy i zajmuje mi to około 25 minut, więc poranna, leśna przejażdżka budzi mnie tak, że chyba już nie potrzebuję kawy. :D Powroty do domu to inna sprawa. Muzyka na full, lajcik, lansik, słoneczko, chill.. i tak do czasu, kiedy nadchodzi kolejny poranek. :) Albo się przyzwyczaję albo przeprowadzę, bo tu tak jest, albo ciemno jak w de albo mgła, że nic nie widać. Na szczęście niedługo dni stają się dłuższe i może będzie trochę przyjemniej. :) A tymczasem mamy już godzinę prawie 20, co oznacza, że za chwilę wsiądę do samochodu i pojadę odebrać Kamila.. ehh. :) To tylko 5 mil. Buziaki :*

poniżej zaginiona fotka z ostatnich zakupów